Izumenezko ipuinen ezaugarri guztiak dituzte Edgar Allen Poeren kontakizunek: heroia bakar-bakarrik dago gaztelu zahar batean, edo ziega batean itxita, edo basoan galduta dabil. Poek, baina, berritu egin zuen generoa: leku izugarri horiek deskribatu ordez, egoera horretan egoteak dakarren larritasuna deskribatzen du. Egileak ez du irakurlea mundu horren existentziaz komentzitu nahi: mundu hori sentiarazi nahi dio, kontzientzia guztiz nahasirik duen pertsona baten aldartearen kide egin.

Edgar Allan Poe (Boston, 1809-Baltimore, 1849), poeta, ipuingile eta literatur kritikaria, Amerikako Estatu Batuetako literaturaren aitzindarietakoa izan zen, nahiz Europan izan bai iturri nagusiak bai bere eragin zabalena. Ipuingintzaren maisutzat hartu ohi da, fantasiaren eta terrorearen alorretan batik bat; erromantizismoaren puntako egileetakoa izan da, bere idazlanengatik bezainbat bere bizitzako gorabeherengatik, baita polizi eleberriaren asmatzaileetako bat ere. Bere lanen artean aipa litezke The Raven (Belea) poema, Arthur Gordon Pym-en kontakizuna, Urre-zomorroa, Morgue kaleko hilketak…