Duhalde-ren ahotsean eta hizkuntzan ezarrita, kantek zentzu eraberritu bat hartzen dute, Brassens-en irudia gaurkotzen da eta honen jarrera etikoaren iraupena bermatu. George Brassens-en itzala itzela da oraindik ere, hilezkorra, bera konposatu eta kantatzera bultzatzen zuten motiboek oraindik ere badirautelako, pertsonaren duintasunaren aldeko borroka unibertsala eta etengabea baita. 2000ko otsailean Baionako Luna Negra aretoan zuzenean grabatua. Grabaketa: Mykel Garcia Nahasketak: Angel G. Katarain, Jonan Ordorika Musikariak: Mathias Lopez: kontrabaxua Remy Gachi: gitarra Anje Duhalde: gitarra eta ahotsa Argazkiak: Juantxo Egaña Diseinua eta maketazioa: Juanma Aramendi --------------------------- 1.- Fama txarra (La mauvaise réputation) 2.- Osaba Artxibald (Oncle Archibald) 3.- Ttiki ttikia (Je me suis fais tout petit) 4.- Iturriko ur gardenean (Dans l'eau de la claire fontaine) 5.- Belar txarra (La mauvaise herbe) 6.- Famaren adarrak (Les trompettes de la renommée) 7.- Loretxo bat (Une jolie fleur) 8.- Pasatzen direnak (Les passantes) 9.- Gaizo Margot (Brave Margot) 10.- Plazer emeen eresia (La complainte des filles de joie) 11.- Gaixo Mattin (Pauvre Martin) 12.- Hamarretatik zortzitan (Quatre-vingt quinze pour cent) 13.- Testamentua (Le testament) 14.- Lehenik adiskideak (Les copains d'abord)

(Arrangoitze-Lapurdi, 1950) 70eko hamarkadan, Mixel Ducaurekin batera, euskarazko lehen rock taldea sortu zuen Anje Duhaldek, Errobi mitikoa. Rock progresiboa eta nazioarteko beste hainbat joera hurbildu zizkigun talde hura desegin ondoren, bakarkako bideari ekin zion Duhaldek. Lan horretan tradizioarekiko atxikimenduak pisu handiagoa hartu du rock eta pop moldeko kantuetan. Aldarrikapen abertzaleen alde agertutako konpromisoagatik ere nabarmendu da Duhalde.