Jon Garai detektibeak ohiz kanpoko abisua jaso du: Patrizio Eizagirrek berarekin egon nahi duela. Droga-trafikoarekin aberastu omen den handiki hori kartzelatik atera berri da, eta gure detektibe bizkorrak batere gogorik ez horrelako jendailarekin nahasteko. Patrikak agintzen, ordea, eta joan egingo da Eizagirreren etxera. Hala jakingo du honen alaba bakarra, Irene, desagertu egin dela, inon ez baita ageri haren aztarnarik, eta, publizitatearen beldurrez, aitak nahiago du kasua ikertzailearen esku utzi poliziarengana jotzeabaino. Eizagirreren eskaria onartu ostean, Jon Garai atzera eta aurrera hasiko da, hari guztietatik tiraka Ireneren arrastoa topatu ahal izateko. Ezer ez da dirudien bezain sinplea, halere, eta egileak ustekabez erabiliko gaitu, liburu amaieran misterio osoa argitu arte.

Gotzon Garate Goihartzun (Elgoibar, 1934-Bilbo, 2008). Josulaguna. Filosofian doktore Madrilen, teologian lizentziatua Innsbrucken, filologia erromanikoan ere lizentziatua Deustun; Euskal Filologia ikasketak abiarazi zituen Deustuko Unibertsitatean. Hainbat hizkuntza ikasi zuen, baina euskarari eman zizkion bere onenak: saiakerak idatzi zituen (marxismoaren ingurukoak hasiera batean, eta euskal hizkuntza eta literaturari buruzkoak gero); lexikografian ahaztu ezinezkoa da Atsotitzak bilduma handia; eta horiez gain dozenatik gora kronika, ipuin-bilduma eta eleberri, polizi nobelak batik bat, hala nola: Esku leuna, Goizuetako ezkongaiak, Elizondoko eskutitzak, Izurri berria, Alaba, India harrigarria, Zakurra zeure laguna.